«Հայ երիտասարդությունը» կամ 19-րդ դարի հայաստանյան հասարակության միջսերնդային փոխազդեցությունների կառուցվածքը՝ ըստ Րաֆֆու - Սաղաթելյան, Սոնա; Ենգիդունյան, Վահան (Լիմուշ հրատ.)
Իրականացված աշխատանքում համադրելով Րաֆֆու հայ երիտասարդության բնութագրումները և Կ. Մանհայմի սերնդային փոխհարաբերությունների սոցիոլոգիական հայեցակարգման մոտեցումները, դիտարկելով 19-րդ դարի հայ երիտասարդության էնտելեխիկ կառուցվածքը՝ պարզ է դառնում վերջինիս գործառման առանձնահատկությունները միջսերնդային փոխհարաբերությունների համատեքստում: Մասնավորապես, առաջ է քաշվում թեզն առ այն, որ 19-րդ դարի հայ երիտասարդության շրջանում միջսերնդային ֆիգուրատիվ հարաբերությունների տարբեր տիպերի որդեգրումը ներսերնդային էնտելեխիկ երկատվածության արդյունք է: Արդյունքում պարզ է դառնում ժամանակի սոցիալ-պատմական համատեքստում այլընտրանքային համասերնդային էնտելեխիայի առկայությունը, որը հիմնվում է ազգային շահի առաջնահերթության գիտակցման վրա և թույլ է տալիս սերունդներին միավորվել գոյաբանական պայքարի շուրջ: Проведя анализ работы Раффи «Армянская женщина и армянская молодежь» с помощью теоретических подходов К. Мангейма, связанных с выявлением структурных особенностей внутрипоколенческих и межпоколенческих отношений, и в частности, проводя анализ энтелехической структуры армянской молодежи XIX века с целью выявления особенностей функционирования армянской молодежи в контексте межпоколенческих отношений, становится ясно, что среди армянской молодежи 19-го века наблюдается внутреннее энтелехическое раздвоение, которое является результатом принятия различных типов фигуральных отношений между поколениями. В то же время, принимая во внимание социальный контекст отношений между поколениями в армянской реальности XIX в., становится понятным существование единой энтелехической основы, национальной энтелехии, которая, формируя общую ценностно-нормативную систему, объединяет поколения в борьбе за независимость. Conducting an analysis of Raffi's "The Armenian Woman and the Armenian Youth" work through Mannheim's theoretical approaches linked to the discovery of structural features of intragenerational and intergenerational relationships, in particular, a study of entelechic structure of the Armenian youth of the 19th century becomes clear that among the Armenian youth of the 19th century there is an intragenerational partition, which is the result of the adoption of different types of intergenerational figurative relations. At the same time, taking into account the social context of the intergenerational relations of the 19th century, the existence of a common entelechic basis, the existence of a national entelechy, which, by forming a common value-normative system, allows the unity of generations in the struggle for a national liberation becomes clear.
Keywords: Սոցիոլոգիա