Հայոց նորագույն էպոսը, ծագումնաբանությունը և հարակից հարցեր. Խաչիկ Դաշտենցի «Ռանչպարների կանչը» և Ռուբեն Տեր-Մինասյանի «Հայ յեղափոխականի մը յիշատակները» - Հովհաննիսյան, Նարինե (Լիմուշ հրատ.)
Эпос - это традиционный жанр со стилистической и структурно уникальной системой. Характерные черты жанра имеются в творчестве Хачика Даштенца, отличающимся фольклорным мышлением, масштабным содержанием, многогранностью освещения сюжета, национальным духом, простотой изложения материала, чудесным сочетанием подлинности с элементами юмора и сатиры. Главный источник исторического материала, который использовал Х.Даштенц- седьмой том "Мемуаров армянского революционера" Рубена Тер-Минасяна. Обрабатывая данный материал, иногда даже напрямую воспроизводя его, Даштенц создал современный роман, который в значительной степени способствовал процессу развития, обновления и расширению жанра. A novel is a traditional genre with a stylistic and structurally unique system. The characteristic features of the genre is Kh. Dashtents' novels are marked by folk-language thinking, large-scale plot, multifaceted coverage, generalization of national spirits, simple reproduction of the material, miraculous blending of authenticity, as well as an element of satirical humor; The main historical source developed by Kh. Dashtents is the seventh volume of Ruben's "Memoirs of an Armenian Revolutionary." By developing, often even directly reproducing it, Dashtents created a modern novel, greatly contributing to the development of the modern novel, driving the expansion of its genre. Վիպասքը կամ վիպասանությունը ավանդական ժանր է՝ ոճական և կառուցվածքային ինքնատեսակ համակարգով: Ժանրի բնութագրիչ հատկանիշներից Խ. Դաշտենցի վիպասքում զգալի են բանահյուսական լեզվամտածողությունը, սյուժետային լայնածավալ, բազմաճյուղ ընդգրկունությունը, ազգային ոգեղեն կերտվածքի ընդհանրացումը, նյութի պարզ վերարտադրությունը, վավերականությանը միախառնված հրաշապատում լիցքը, նաև թեթև երգիծանքի տարրը հերոսների խենթ, արտասովոր գծերի հանդեպ, որ բնավ բացասական միտվածություն չունեն: Պատմական հիմնական սկզբնաղբյուրը, որ մշակել է Խ. Դաշտենցը, Ռուբենի «- Հայ յեղափոխականի մը յիշատակները» յոթհատորյակն է: Մշակելով, հաճախ նույնիսկ ուղղակիորեն վերաշարադրելով այն՝ Դաշտենցը կերտել է ժամանակակից վիպասք՝ մեծապես նպաստելով արդի վիպասքի զարգացման գործընթացին, ազդակ հանդիսանալով վերջինիս ժանրային տիրույթի ընդարձակմանը:
Keywords: Գրականագիտություն