Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի և պաշտպանության պետական կոմիտեի փոխհարաբերությունները (1992թ. օգոստոս - 1993թ. մարտ) - Հակոբյան, Տարոն (Լիմուշ հրատ.)
Արցախյան գոյապայքարի այդ ծանր ժամանակահատվածում, թվում էր, թե ՊՊԿ-ի ստեղծումով ԼՂՀ-ում կհանդարտվեին ներքաղաքական հակասությունները, ինչպես նաև կբարելավվեին հարաբերությունները ՀՀ ղեկավարության հետ: Սակայն Ալմա Աթայի եւ Սոչիի համաձայնագրերը ցույց տվեցին հակառակը, որ ՀՀ իշխանությունները դեռ չէին վստահում ժողովրդավարական հիմունքներով ստեղծված մարմնին: Այդ ամենը պատճառ հադիսացավ, որ նորից լարվեն փոխհարաբերությունները ԼՂՀ օրենսդիր մարմնի և ՀՀ ղեկավարության միջեւ: Ստեղծված իրավիճակը անդրադարձավ նաև ԼՂՀ ներքին կայունության վրա` ստեղծելով ներքաղաքական ծայրաստիճան լարված դրություն, որը կարող էր նաև սպառնալ երկրի պետական անվտանգությանը: Սակայն հետագա դեպքերի սպառնալից զարգացումից խույս տալու նպատակով, ինչը կարող էր ճակատագրական լինել, ԼՂՀ ԳԽ նախագահությունը փորձեց նորից ուղիներ որոնել դուրս գալու ստեղծված կացությունից: В указанный тяжелый период Арцахской борьбы казалось, что с созданием ГКО будут устранены внутриполитические противоречия, а также улучшатся отношения с руководством РА. Однако Алма-Атинские и Сочинские соглашения показали, что власти РА пока не доверяют органу, созданному на демократической основе. Все это стало причиной нового обострения взаимоотношений между законодательным органом НКР и руководством РА. Создавшаяся ситуация отразилась и на внутренней стабильности в НКР, создав крайне напряженную внутриполитическую ситуацию, что могло бы стать угрозой для государственной безопасности страны. Однако с целью предотвращения дальнейшего опасного развития событий, что могло сыграть роковую роль, президиум ВС НКР попытался найти новые пути для выхода из создавшейся ситуации. In this complicated period of the Artsakh conflict, it seemed that the formation of the State Defense Committee would resolve the internal political contradictions and improve the relations with the authorities of the Republic of Armenia. But the Alma-Ata and Sochi agreements revealed the fact that the RA authorities didn’t trust the democratically formed body. It resulted in new aggravations of interrelations between the legislative body of the NKR and the leadership of the RA. The situation affected inner stability of the NKR and created an extremely tensed internal political situation which could threaten the state security. However, having the aim to prevent further dangerous development of the events which could be fatal for the state, the Presidium of the NKR SC tried to find new ways of overcoming the existing situation.
Keywords: Պատմություն