Խաղաղության օրակարգով պատերազմելու թուրքական ռազմավարությունը 1918-1921թթ. - Ալեքսանյան, Կարինե
Սույն հոդվածում քննվում է 1918-1920 թվականներին թուրք-հայկական պատերազմների ընթացքում մշակված և հաջողությամբ կիրառված խաղաղության օրակարգով պատերազմելու թուրքական ռազմավարությունը: Թուրքական դիվանագիտական զինանոցում իր ուրույն տեղը զբաղեցրած այս ռազմավարությունը, ապահովելով 1918-1921 թվականներին թուրքերի դիվանագիտական ու ռազմական հաղթանակները, հաջողությամբ գործարկվում է նաև այսօր հայ ժողովրդի և հայոց պետականության դեմ: «Խաղաղության օրակարգով պատերազմելու ռազմավարությունը, որ թուրքերը կիրառել են սովորաբար պատերազմական հանցագործություններից հետո, ոչ միայն հնարավորություն է ընձեռել նրանց խուսափել պատասխանատվությունից, այլ բանակցություններին զուգահեռ շարունակելով պատերազմը՝ նոր տարածքներ զավթել, նորանոր մարդկային և նյութական կորուստներ պատճառել հայերին: Послевоенные события происшедшие в Армении, еще раз свидительствуют о тм, что Турция с удивительной точностью повторяет кровавую реальность 100 летной даяности и использует свой необыкнованный арсенал дипломатических средств и методов для достижения целей в мировом обществе. Исходя из вышесказанного , мы считаем целью нашего иследования: выявить и обосновать те методы и средства турецкой дипломатии, с помощью которых она обеспечивает себе бесспорное преимущество в деле мирного урегулирования военных конфликтов и неоспоримый успех в стратегии “мирной повестки”. В статье мы попитались раскрит ведущую роль“мирной повестки” Турцией в деле урегулирования военного конфликта и достижения успеха в переоговорах на выще указаных дипломатических переговорах, одновременно ведя захватическую и кровополитную войну . The 100-year history of the Armenians, repeating itself almost identically, posing new challenges to all Armenians, testifies that it has not yet received serious scientific research. We are talking, in particular, about studies of Armenian- Turkish relations and strategies developed and used in the Turkish diplomatic arsenal. Our goal is to reveal in this article the essence of the strategy of waging war on the "peace agenda", which has taken its special place in the Turkish diplomatic arsenal, ensuring the military and diplomatic successes of the Turks.
Keywords: Պատմություն