Հայաստանի Հանրապետության և Լեռնային Ղարաբաղի (Արցախ) Հանրապետության փոխհարաբերությունները և դրանց ազդեցությունը Արցախում պետական շինարարության գրծընթացի վրա (1991-1992թթ.) - Հակոբյան, Տարոն
Թվում է, թե Հայաստանում և Արցախում ընդհանուր շարժումը ղեկավարվում էր մեկ կենտրոնի կողմից, սակայն, վերլուծելով պատմանական դեպքերը և քաղաքական իրադարձությունների հաջորդականնությունը՝ գալիս ենք այն համոզման, որ, որքան էլ պարադոքս է, այն ժամանակվա Արցախում և Հայաստանում շարժման ղեկավարման հիմքում կագնած էին հակոտնյա երկու քաղաքական ուժեր: Այդ քաղաքական ուժերի բախումները Արցախում ավելի արտացոլվեցին ԼՂՀ առաջին գումարման Գերագույն խորհրդի ընտրությունների և պետական ինստիտուտների ձևավորման ընթացքում: ԼՂՀ առաջին գումարման Գերագույն խորհրդի ընտրություններում հաղթանակ տանելով՝ ՀՅԴ-ն որոշում ընդունեց երկրում ներքաղաքական կայունությունը պահպանելու, ինչպես նաև ՀՀ իշխանությունների հետ կանոնավոր հարաբերություններ ստեղծելու նպատակով մի շարք կարևոր իշխանական պաշտոններ հանձնել հակառակ քաղաքական թևին: Սակայն պաշտոնական Երևանը ԼՂՀ-ի համար այդ դժվարին պայմաններում բացահայտ քաղաքական առճակատման գնաց Ստեփանակերտի հետ: Դրա արտահայտությունը դարձան ԼՂՀ իշխանությունների նկատմամբ ՀՀ ղեկավարության հետագա վերաբերմունքն ու ձեռնարկած քայլերը: Создается впечатление, что общим движением в Армении и Арцахе руководил один центр, но анализируя исторические события и последовательность политических событий, мы убеждаемся, что, как это ни парадоксально, движением в Арцахе и Армении в то время руководили две крайне противоположные политические силы. Столкновения этих политических сил в большей степени отразились в Арцахе во время выборов Верховного Совета НКР первого созыва и формировании государственных структур. Победив на выборах в Верховный Совет НКР первого созыва, АРФД приняла решение о передаче ряда важных государственных постов противоположному политическому крылу в целях сохранения внутриполитической стабильности в стране, а также установления стабильных отношений с властями РА. Однако, в тех непростых для НКР условиях официальный Ереван пошел на открытое политическое противостояние со Степанакертом, ярким выражением которого стало последующее отношение руководства РА к властям НКР и предпринятые шаги. One gets the impression that the general movement in Armenia and Artsakh was led by one center, but analyzing the historical events and the sequence of political events, we are convinced that, paradoxically, the movement in Artsakh and Armenia at that time was led by two extremely opposite political forces. The clashes of these political forces were reflected in Artsakh to a greater extent during the elections of the Supreme Council of the NKR of the first convocation and the formation of state structures. After winning the elections to the NKR Supreme Council of the first convocation, the ARF decided to transfer a number of important state posts to the opposite political wing in order to maintain internal political stability in the country, as well as to establish stable relations with the RA authorities. However, in those difficult conditions for the NKR, official Yerevan went to an open political confrontation with Stepanakert, a vivid expression of which was the subsequent attitude of the RA leadership towards the NKR authorities and the steps taken.
Keywords: Պատմություն