Միջին հայերեն-արևմտահայերեն փոխանցումները սահմանական եղանակի համակարգում. անցյալ կատարյալ - Սարգսյան, Նռանե
Հոդվածում քննվում են անցյալ կատարյալ ժամանակաձևի խոնարհման համակարգում միջին հայերենի և արևմտահայերենի լեզվական համակարգերի միջև եղած առնչությունները, կատարված փոփոխությունները: Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արևմտահայերենում առկա իրողությունները հիմնականում վկայվում են միջին հայերենում: Նշվում է, որ միջին հայերենը պահպանել, ապա արևմտահայերենին է փոխանցել անցյալ կատարյալի հիմքի կազմության գրաբարյան սկզբունքները: Այս շրջանում փոփոխություններ են կատարվել բայահիմքի ածանցներում: Առաջացած նոր ձևերը փոխանցվել են արևմտահայերենին: В статье рассматриваются связи, а также изменения, внесенные между среднеармянской и западноармянской языковыми системами в системе склонения прошедшего совершенного времени․ Исследование показывает, что событии западноармянского языка в основном совпадают со средним армянским․ Отмечается, что средний армянский язык сохранил, а затем передал западноармянскому Грабарские принципы образованыи основы прошедшего совершенного․ В этот период были внесены изменения в аффиксов глагола. Возникшие новые формы были переданы западноармянскому языку. The article discusses the connections, also changes made between the Middle Armenian and Western Armenian language systems in the conjigation system of the past perfect tense. The study shows that the facts of the Western Armenian language are mainly confirmed in the Middle Armenian. It is noted that the Middle Armenian language preserved and then transited to the Western Armenian the Grabar principles of composition bases of the past perfect. During this period, changes were made to the affixes of verbs. The new forms were transited to the Western Armenian language.
Keywords: Հայոց լեզու