Анималистическая репрезентация архетипа “Вампир” в романе Б. Стокера “Дракула” - Сафарян, Агата (Լիմուշ հրատ.)
Հոդվածում քննվում է լեզվական գիտակցության մեջ էթնոսի նախնական պատկ երացումների ու դրանց փոփոխությունների արտահայտությունը: Գիտական հանրությ ան մեջ նախատիպ եզրույթն ընկալվում է որպես անփոփոխ կաղապար, ելակետ, որը մշակութային տարբեր տարածքներում ոչ միայն նոր նշանակություններ է ձեռք բերում, այլև արդիականացնում իր իմաստները՝ պայմանավորված հեղինակային անհ ատական մտածողությամբ: ,Վամպիր» նախատիպը, լայնորեն կիրառվելով հանրային մշակույթում, ընկալվում է իբրև մեռյալ, որը կենդանի օրգանիզմի արյամբ է սնվում: Բ. Ստոկերի «Դրակուլա» վեպում վամպիրի կերպարը ներկայացվում է փոխակերպումն երով. հեղինակը կենդանակերպավորման միջոցով վամպիրը նույնացնում է գազանին և ի թիվս այն հիմնական հատկանիշների, որոնցով վամպիրը ճանաչելի է, ներկ այացվում են նաև նոր հատկանիշներ՝ հարձակողականություն, ճարպկություն, վախկոտություն՝ այդպիսով ավելի խորքային դարձնելով ճանաչողությունը: Данная статья посвящена проблеме отражения в языковом сознании архетипических представлений этноса и их изменений. Под активно манифестирующим в научном дискурсе термином “архетип” понимают неизменную модель, матрицу, способную в различном культурном пространстве не только воспроизводить свое содержимое, но и актуализировать новые смыслы, обусловленные индивидуально-авторскими воззрениями. Так, архетип “Вампир”, широко тиражируемый в массовой культуре, соотнесен с образом «мертвеца, питающегося кровью живых». Однако роман Б.Стокера “Дракула” наглядно демонстрирует пример трансформации образа “Вампир”, т.к., наряду со знаковыми признаками, делающими образ “Вампира” узнаваемым, автор посредством анимализмов отождествляет его с образом хищника, выделяя в нем такие признаки, как агрессия, ловкость, трусость, чем способствует его более глубокому раскрытию. This article deals with the problem of reflection of ethnicity’s archetypal representations and their changes in the linguistic consciousness. The term "archetype", actively manifesting in scientific discourse, stands for a continued model, a matrix capable not only to reproduce its contents in a different cultural space, but also to actualize new meanings conditioned by the author’s outlook. Thus, the "Vampire" archetype, widely replicated in mass culture, is correlated with the image of "a dead man who subsists by feeding on the blood of living creatures". However B.Stoker’s Dracula illustrates an example of transformation of the "vampire" image as along with iconic features that make this image recognizable, the author through animalisms identifies it with the image of a predator, allocating it such features as aggression, agility, cowardice and contributes to a better disclosure of the image.
Keywords: Литература