Ռոպեր Հատտեճյանի գրական մուտքը. «Բառասխալ» ժողովածուն - Բալայան, Մանուշ
Ստամբուլահայ ժամանակակից գրող Ռոպեր Հատտեճյանը իր ստեղծագործությամբ Սփյուռքի գրականության մեջ հիմնավորեց հոգեվերլուծական փիլիսոփայական մեթոդը, որի ուսումնասիրության շրջանակն ընդգրկում է մարդու ներաշխարհի և միջավայրի միջև ստեղծված խզման, ինչպես նաև ներդաշնակության հասնելու ձգտման բանաձևի որոնումը: Միաժամանակ նրա ուղենշած գոյութենապաշտական մտածողության սնուցող զարկերակը անսահման հույսն է, ինքնաբացահայտման և ինքնահաստատման հասնելու ճանապարհին դրսևորած հզոր կամքն ու ձգտումը: Նրա առաջին՝ «Բառասխալ» խորագրյալ պատմվածքների ժողովածուն, որին անդրադարձել ենք հոդվածում, կրում է հեղինակի ստեղծագործությունը անհատականացնող ազդեցիկ շտրիխը՝ մտաերևակայական կերպավորումը, մտածողության կարևորումը: Современный стамбульский писатель-армянин Ропер Аттечян своим творчеством в диаспоральной литературе обосновал психоаналитический философский метод, рамки исследования которого охватывают поиск формулы разрыва между внутренним миром и средой человека, а также стремление к достижению гармонии. В то же время питающим пульсом его ориентированного экзистенциалистического мышления является безграничная надежда, а также сильная воля и стремление, проявленные на пути самоутверждения. Его первый сборник рассказов под названием «Барасхал /Ошибка/», к которому мы обратились в данной статье, несет в себе влиятельную черту, олицетворяющую творчество Аттечяна: образную характеристику и важность мышления. The modern Istanbul Armenian writer Rober Haddejyan, through his work in the Diaspora literature, justified the psychoanalytic philosophical method, the scope of research of which covers the search for a formula for the gap between the inner world and the human environment, as well as the desire to achieve harmony. At the same time, the feeding pulse of his existentialist-oriented thinking is boundless hope, as well as a strong will and aspiration manifested on the path of self-affirmation and self-affirmation. His first collection of short stories called "Baraskhal / Mistake/", which we have addressed in this article, carries an influential trait that embodies Haddejyan's work - that is figurative characterization and the importance of thinking.
Keywords: Գրականություն