Սերգեյ Գորոդեցկին Թիֆլիսի Հայ նկարիչների միության ցուցահանդեսների մասին - Զաքարյան, Անուշավան (ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատ.)
Ռուս անվանի բանաստեղծ, գրող, հրապարակախոս, թարգմանիչ և հասարակական գործիչ Սերգեյ Գորոդեցկին (1884–1967), 1917 թ. սկզբին հիմնավորվելով Թիֆլիսում, գործի է անցնում քաղաքի կոնսերվատորիայում՝ վարելով գեղագիտական դասընթացներ և միաժամանակ աշխատելով «Կավկազսկոյե սլովո» թերթում, որտեղ 1917 թ. հուլիսի 7-ից բացվում է հատուկ բաժին՝ «Արվեստ և գրականություն»: Այս բաժնում Ս. Գորոդեցկին հանդես է եկել կիրառական արվեստներին նվիրված մի շարք քննադատական հոդվածներով: Նրա վաստակը առանձնապես գնահատելի է հայ կերպարվեստի՝ գեղանկարչության, քանդակագործության, կիրառական արվեստների արժևորման ու մասսայականացման գործում: Գորոդեցկու հաստատվելը Թիֆլիսում զուգադիպում է հայ կերպարվեստի պատմության հիշարժան էջերից մեկին: Հայոց միջավայրում 10-ական թվականներին բուռն ծաղկում էր ապրում կերպարվեստը՝ հրամայաբար թելադրելով միություններ կազմելու, ցուցադրվելու պահանջ: 1916 թ. հիմնվում է Հայ նկարիչների միությունը, որի նախագահ է ընտըրվում վաստակաշատ նկարիչ Եղիշե Թադևոսյանը: 1917-ին բացվում է հայ նկարիչների առաջին ցուցահանդեսը՝ պատմական իրադարձություն հայ մշակույթի պատմության մեջ, որ ընդունվում է մեծ խանդավառությամբ՝ վերածվելով իսկական տոնակատարության: Քանիցս մամուլում, ելույթներում արծարծած լինելով ցուցահանդեսներ կազմակերպելու հարցը, Գորոդեցկին դառնում է այս, ինչպես և 1919 թ. կազմակերպված հայ նկարիչների երկրորդ ցուցահանդեսում ներկայացված արվեստագետների հիմնավոր ու հանգամանալի գնահատողներից մեկը: Знаменитый русский писатель, поэт, публицист, переводчик и общественный деятель Сергей Городецкий (1884–1967), обосновавшись в Тифлисе в начале 1917 года, одновременно приступил к работе в Консерватории, где вел курс по эстетике, и в газете «Кавказское слово», где публиковал свои критические статьи по прикладному искусству в открывшейся 7-го июля 1917 года тематической рубрике «Искусство и литература». Исключительны его заслуги в оценке и популяризации армянского изобразительного и прикладного искусства. Переезд Городецкого в Тифлис совпал с периодом бурного расцвета, переживаемого армянским изобразительным искусством в 10-х годах двадцатого века и диктовавшего настоятельную необходимость создания союзов и активной выставочной деятельности. В 1916 году учреждается Союз армянских художников, председателем которого избирается признанный мастер, живописец Егише Тадевосян. В 1917 происходит историческое событие в истории армянской культуры – открывается первая выставка армянских художников, встреченная с большим воодушевлением и вылившаяся в большой праздник. В печати, в других своих выступлениях не раз касавшийся вопроса организации выставок, Городецкий становится критиком, давшим серьезную и обстоятельную оценку авторам, выставившимся на этой, а спустя два года и на второй выставке армянских художников. The remarkable Russian writer, poet, publicist, translator and public figure Sergey Gorodetskiy (1884-1967), having settled in Tiflis in the beginning of 1917, started to work for the local Conservatory, where he taught a course on aesthetics, and, concurrently, for the “Kavkazskoe slovo [The Word of Caucasus]” newspaper, where he published critical reviews on applied arts under the specialized heading “Art and Literature” (opened on July 7, 1917). His efforts in the evaluation and popularization of Armenian visual and applied arts are highly recognized. S. Gorodetskiy’s move to Tiflis coincided with the phase of rapid flourishing of Armenian visual arts, which happened in the 1910s and dictated an urgent need of founding unions and organizing exhibitions. In 1916, the Union of Armenian Artists was established, and the recognized master, painter Yeghishe Tadevosyan was elected as President. A historical event in the history of Armenian culture took place in 1917: the first exhibition of Armenian artists opened, which was welcomed heartily and grew into a huge celebration. In the press, as well as in his other presentations, Gorodetskiy had many a time addressed the issue of organizing exhibitions. Hence, he became the key expert to give a serious and thorough assessment of the works on this particular display. Two years later, in 1919, he will write about the second exhibition of Armenian artists
Keywords: Արվեստագիտություն