Հայկ Խաչատրյանի «Տիգրան Մեծ» պատմավեպը - Բեգլարյան, Ժաննա («Դիզակ պլյուս» հրատարակչություն)
Հոդվածում նշված է, որ Հայկ Խաչատրյան գեղագետի հայեցակարգի հիմնական միտումները դրսևորվում են «Տիգրան Մեծ» պատմավեպում և շարունակվում նրա հետագա գործերում: Գնալով հայոց հեթանոսական ժամանակաշրջանի գեղարվեստական յուրացմանը՝ գրողը փաստորեն «Տիգրան Մեծով» է հարթում հայոց վաղնջական ժամանակների գրականացման ճանապարհը, ինչով և արժևորվում է արդի հայ գրականագիտության մեջ: Վեպի ծավալը, որը չի գերազանցվում գրողի հետագա գործերում, պայմանավորված է պատմանյութի ընգրկությամբ, վիպական ժամանակով և տարածությամբ: В статье указано, что основные завязки в концепции А. Хачатряна- эстета проявляются в "Тигране Меце" и продолжаются в его исторических романах. Приступая к художественному освоению языческого периода в современном армянском историческом романе, писатель посредством "Тиграна Меца" фактически прокладывает путь к охудожествлению армянских стародавних времен, чем романист и ценится в армянской литературе. Обьем "Тиграна Меца", который не превышает обьемы последующих романов автора, обусловлен емкостью исторического материала, охватом пространства и времени художественного произведения․ The article notes that the main aesthetic principles of Hayk Khachatryan are revealed in “Tigran the Great” and further in other historical novels. Having examined the pagan periods the great author through “Tigran the Great” showed the way of introducing the ancient Armenian history aesthetically thus becoming valuable in the literary science. The volume of “Tigran the Great” is conditioned by the capacity of the historical material, the spreading of the work and time, it is not surpassed in the author’s other novels.
Keywords: Բանասիրություն