ՀՀ ազգային ագրարային քաղաքականությունը` աշխատանքի տարածքաճյուղային բաժանման զարգացման հիմք - Մանասյան, Վ. Գ. (ՀՀ ԳԱԱ հրատ.)
Նոր ազգային ագրարային քաղաքականություն մշակելու անհրաժեշտությունն է հիմնավորվել և հանրապետությունը հայրենական արտադրության պարենային ապրանքներով ու գյուղատնտե- սական հումքով ապահովելուն միտված առանձին գյուղատնտեսական գոտիների ագրարային քաղաքականության և միջգոտիական ապրանքափոխանակության նշանակությունն է պարզաբանվել: Հանրապետության գյուղատնտեսական արտադրության մեջ աշխատանքի տարածքաճյուղային բաժանման զարգացման կազմակերպչատնտեսական մեխանիզմը կատարելագործելու, գյուղատնտեսական արտադրանքի, հումքի և պարենամթերքի միասնական ապրանքարտադրող համակարգ ձևավորելու, ինչպես նաև ԵԱՏՄ-ի, ԵՄ-ի և տարածաշրջանի շուկաներ հասցնելուն մտադրված լինելու միջոցառումներ են առաջարկվել: Հանրապետության ազգային փոքրամասնությունների ագրարային հատվածի ավանդական էթնիկական մասնագիտացման սոցիալ-տնտեսական ու ագրոէկոլոգիական բազմատարր հարցերն են քննության առնվել: Հայրենական ագրարային հատվածի էկոլոգիացման համար երկրագործության հարմարվողական-լանդշաֆտային համակարգին անցնելու անհրաժեշտությունըգյուղատնտեսական արտադրության գործառնության և բնակչության կենսամակարդակի ու գյուղական ապրելակերպի բարելավման համար գիտականորեն հիմնավորված հենքի ստեղծումն է հիմնավորվել: Необходимость выработки новой национальной аграрной политики, и с целью обеспечения республики отечественной производственной продукцией и сельскохозяйственной базой определена аграрная политика отдельных сельскохозяйственных поясов и значение межрегионального обмена продукцией. Предложены мероприятия по совершенствованию организационного механизма развития территориально-отраслевого разделения труда в сельском хозяйстве республики, формирования единой базы сельскохозяйственного производства, сырья и продовольственной продукции, а также по доставке продукции на региональные рынки Евразийского и Европейского союзов. Обсуждены насущные социально-экономические и агроэкологические проблемы аграрных отраслей республики, в которых традиционно заняты национальные меньшинства. Научно обоснована необходимость перехода к адаптивно-ландшафтному земледелию для обеспечения функционирования сельскохозяйственного производства, социального благополучия населения, экологизации отечественного аграрного сектора. The need for exploitation of the new national agricultural policy was substantiated in this context. The importance of interstate good exchange and separate agricultural regional policies has been highlighted which tends to provide the country with domestically produced food and agricultural raw materials. Steps have been offered to accomplish the organizational-economical mechanisms related to the development of the work territorial branching in the country’s agricultural production as well as to shape agricultural production, raw materials and united food production system. Social-economical and agro-ecological multi-layered questions have been analyzed related to the traditional ethnic agricultural specialization of national minorities in Armenia. The key point is the need for the reasonable placement of the adaptive landscape system to ecologize the domestic agricultural sector, to increase the social welfare of the population.
Keywords: Ագրարային տնտեսագիտություն