Հովհաննես Դրասխանակերտցու «Պատմութիւն Հայոց» երկի ոճական բնութագրիչների շուրջ - Խաչատրյան, Ալվարդ (ՀՀ ԳԱԱ)
Հովհաննես Դրասխանակերտցին X դարի հայտնի մատենագիր է: Իր «Պատմութիւն Հայոց» երկում կիրառել է ոճական ինքնատիպ արտահայտչամիջոցներ՝ մակդիր, համեմատություն, փոխաբերություն, հակադրություն, աստիճանականություն և այլն: Դրասխանակերտցու «Պատմությունը», սակայն, առատ է հատկապես մակդիրներով, հոմանիշներով և հականիշներով, որոնք առանձնանում են իրենց գործածության յուրահատուկ դրսևորումներով՝ խոր խռովութիւն, չար ամպրոպ, չար ճանապարհ, ողորմելի ճաշակ, դառն առարկութիւն, քաղցր գարուն, ողորմելի ճաշակ, դառնաշունչ հողմ, արդար և մեղաւոր, պատուական և անարգ, մէգ և մառախուղ, խոհեմ և ուշիմ և այլն: Այս արտահայտչամիջոցների գործածությամբ պատումը դառնում է առավել պատկերավոր և հուզական: Ованес Драсханакертци ‒ известный летописец X века, в своем труде «История Армении» использовал множество стилистических средств ‒ сравнения, метафоры, противопоставления и т.д. «История Армении» Ованеса Драсханакертци изобилует эпитетами, синонимами и антонимами, которые отличаются своей уникальностью в плане их использования в контесте: խոր խռովութիւն - глубинный бунт, չար ամպրոպ - страшный гром, չար ճանապարհ - злой путь, ողորմելի ճաշակ - жалкий вкус, դառն առարկութիւն - горькое возражение, դառնաշունչ հողմ - лютая буря, քաղցր գարուն - сладкая весна, արդար և մեղաւոր - невинный и винов-ный, պատուական և անարգ - благородный и позорный, մէգ և մառախուղ – туман и мгла, խոհեմ և ուշիմ - благоразумный и сметливый и т.д. Эти стилистические средства придают повествованию необычайную экспрессию и эмоциональность. Hovhannes Draskhanakertcy is a famous historian of the 10th century. In his "History of Armenia" he used unique phrases, means of pictorial expressions, such as comparisons, metaphors, contrasts, etc. In history, however, the epithets, synonyms and antonyms stand out with their abundant use: խոր խռովութիւն - deep turmoil, չար ամպրոպ - evil thunder, չար ճա-նապարհ - evil way, ողորմելի ճաշակ - miserable taste, դառն առարկութիւն- bitter objection, դառնաշունչ հողմ - bitter wind, քաղցր գարուն - sweet spring, արդար և մեղաւոր - just and sinful, պատուական և անարգ - honorable and disgraceful, խոհեմ և ուշիմ - prudent and alert, մէգ և մառախուղ - haze and mist etc. The skillful use of these means of expression makes the poem more visual and emotional.
Keywords: Բանասիրություն