Assessment of the therapeutic potential of anti-malarial drugs as β-amyloid inhibitors using molecular modeling methods - Y. R. Hambardzumyan; S. V. Ginosyan; S. G. Tiratsuyan (ՀՀ ԳԱԱ հրատ.)
The interaction of some secondary metabolites of the medicinal plant Artemisia annua with the amyloidogenic peptide 5Aβ17-42 was studied in silico. Docking analysis of artemisinin, dihydroartemisinin and dimer of dihydroartemisinin with 5Aβ17-42 was performed. The results were compared with curcumin, which is at stage II of clinical trials, and with the nonsteroidal antiinflammatory drug ibuprofen. It is shown that all five ligands have a fairly high binding energy, with a maximum for dimer of dihydroartemisinin. In silico հետազոտվել է Artemisia annua դեղաբույսի որոշ երկրորդային մետաբոլիտների փոխազդեցությունն ամիլոիդածին 5Аβ17-42 պեպտիդի հետ: Իրականացվել է արտեմիզինինի, երկհիդրոարտեմիզինինի, երկհիդրոարտեմիզինինի դիմերի 5Аβ17-42 ֆիբրիլի հետ դոքինգի վերլուծություն: Այն համեմատվել է կուրկումինի դոքինգի հետ, որը գտնվում է կլինիկական փորձարկումների 2-րդ փուլում, ինչպես նաև ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղամիջոց իբուպրոֆենի հետ: Ցույց է տրվել, որ բոլոր լիգանդները ունեն բավականաչափ բարձր կապման էներգիա, որն առավելագույն արժեքն ունի երկհիդրոարտեմիզինինի դիմերի դեպքում: In silico исследовано взаимодействие некоторых вторичных метаболитов лекарственного растения Artemisia annua с амилоидогенным пептидом 5Аβ17-42. Проведен докинг анализ артемизинина, дигидроартемизинина и димера дигидроартемизинина с 5Аβ17-42, результаты которого сравнивали с докингом куркумина, который находится на II этапе клинических испытаний, и нестероидного противовоспалительного препарата ибупрофена. Показано, что все пять лигандов имеют довольно высокую энергию связывания, с максимальной для димера дигидроартемизинина.
Keywords: Medicine; Pharmacology