Символика «Книги скорбных песнопений» Григора Нарекаци - Бурастан Зулумян (ՀՀ ԳԱԱ հրատ.)
Գրիգոր Նարեկացու «Մատեան ողբերգութեան» երկում առկա խորհրդանիշները, ի տարբերություն համընդհանուր եկեղեցականների, անհատական բնույթ ունեն: Դրանք են Խօսք-Մատեան, Բանաստեղծ, Սիրտ-Բանականութիւն, Մարդ-անասուն, Մարդ-միջատ, Աստուածային, Լոյս: Մատյանում երկու բևեռ կա. մեղսագործ մարդը` սեփական մեղքը գիտակցած, վերածնվելու ձգտող և Աստված, Լույսը, Բարին, Խոսքը: Կարևոր նշանակություն ունեն Հին և Նոր Կտակարանների,Եկեղեցու, ոգեշնչման, «անձեռակերտ հուշարձանի» թեմաները: Բովանդակային շեշտը դրված է մեղսագործ մարդու, ճշմարտությունը գտնելու համար նրա հոգեկան տվայտանքների վրա, որտեղ կարևոր է անկեղծությունը` ի խորոց սրտից: In “The Book of Lamentations” a number of symbols unlike the general church stable symbols is characterized by author’s individuality and poetry. They are Word-Book, Poet, Heart-Mind, The Person-cattle, The Person-insect, Divine, Light. There are two poles in “The Book of Lamentations” – the fallen man-sinner, convicted of his sin but tending to be reborn and God, Light, Good, Word. The themes of the Old and the New Testament, Church, inspiration, “not man-made monument” are quite significant as well. The emphasis is made on the person-sinner, his spiritual torments in search of the truth, which demands sincerity, coming from the depths of the heart.
Keywords: Literature; Language and Literature