Գեղագիտականը Հովհան Որոտնեցու աշխարհայացքում - Մինասյան, Ա. (ՀՀ ԳԱԱ հրատ.)
Միջնադարյան աշխարհընկալմանը բնորոշ սիմվոլիստական մտածողության լիովին համահունչ` Հովհան Որոտնեցու (XIVդ.) աշխարհայացքում գեղագիտականը ինքնանպատակ չէ, այն խորհրդանշում է Արարչի հզորությունը, բարությունն ու իմաստությունը: Միջնադարյան հայ մտածողը առաջադրում է Աստծո գոյության "գեղագիտական փաստարկ": Մարդու (ինչպես նաև բնության) ստեղծագործությունները թեև կատարելությամբ զիջում են աստվածային արարմանը, սակայն իրենց հերթին վկայում են մարդկային հոգու արարիչ էության, բանական և անձնիշխան լինելու մասին: Созвучно с символистским мышлениемб сыойственным в целом средневековому миропониманию, эстетическое в мироозрении Иоанна Воротнеци (14в.) не самоцельно, а выражает мудрость, доброту и могущество Творца. Средневековый армянский мыслитель выдвигает специфический "эстетический аргумент" существования Бога. Несмотря на то, что произведение человека своим совершенством уступают божественному творению, тем не менее они свидетельствуют о творческой сущности человеческой души, о ее разумности и свободе воли. According to the symbolic thinking being characteristic of the medieval mentality, the aesthetic principles in Hovhan Vorotnetsi's world-view are not commonly an end itself but symbolize Creator's wisdom, kindness and power. The XIV cent. medieval Armenian thinker put fotward an "naesthetic argument" og God's existence. The results of human/ and Natures/ activities, altough surprassed by the Divine creation in terms of perfection, still testify to creative essence of human soul, to its being reasonable and possessing self-will.
Keywords: Philosophy