@misc{Леплер_Анна_Феминистская,
 author={Леплер, Анна},
 howpublished={online},
 publisher={ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատ.},
 language={hy; ru; en},
 abstract={Статья посвящена исследованию феминистской оптики в истории мирового видео-арта, с акцентом на его трансформационный потенциал в контексте социальной и культурной критики. Автор рассматривает видеоарт как медиум, позволивший художницам деконструировать патриархальные визуальные коды и репрезентации женского тела, субъективности и идентичности. В фокусе – произведения ключевых фигуранток феминистского искусства второй волны: Джоан Джонас, Вали Экспорт, Шанталь Акерман, Ширин Нешат, Пипилотти Рист, Пэтти Чанг и других. Анализ сопровождается привлечением теоретических концептов Джудит Батлер, Лауры Малви, Розалинд Краусс, Виктора Бёрджина, Донны Харауэй и Эдварда Саида. Հոդվածը նվիրված է համաշխարհային տեսաարվեստի պատմության մեջ ֆեմինիստական օպտիկայի ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով դրա փոխակերպող ներուժը սոցիալական և մշակութային քննադատության համատեքստում։ Հեղինակը տեսաարվեստը դիտարկում է որպես մեդիում, որը հնարավորություն է տվել կին արվեստագետներին դեկոնստրուկցիայի ենթարկել պատրիարքալ տեսողական կոդերն ու կանացի մարմնի, սուբյեկտիվության և ինքնության ներկայացումները։ Ուշադրության կենտրոնում են ֆեմինիստական արվեստի երկրորդ ալիքի առանցքային ներկայացուցիչների գործերը՝ Ջոան Ջո-նաս, Վալի Էքսպորտ, Շանտալ Ակերման, Շիրին Նեշաթ, Պիպիլոտտի Ռիստ, Փեթթի Չանգ և այլք։ Վերլուծությունն ուղեկցվում է Ջուդիթ Բաթլերի, Լաուրա Մալվիի, Ռոզալինդ Կրաուսի, Վիկտոր Բյորջինի, Դոննա Հարավեյի և Էդվարդ Սայիդի տեսական հայեցակարգերի ներգրավմամբ։ This article explores feminist optics in the history of global video art, focusing on its role as a critical tool for challenging patriarchal visual conventionalities and normative representations of femininity, the body, and subjectivity. It traces the de-velopment of feminist video practices from the 1970s up to the present through the works of key artists such as Joan Jonas, VALIE EXPORT, Chantal Akerman, Shirin Neshat, Pipilotti Rist, and Patty Chang. These artists used video not only as a visual language, but also as a means of political resistance, self-articulation, and institutional critique.},
 title={Феминистская оптика в видеоарте: критика, тело и репрезентация},
 type={Հոդված},
 keywords={Феминизм},
}